In gesprek met nieuwe voorzitter jeugdcommissie
maandag 26 november 2007 - 20:18

6

Verenigingen kunnen niet zonder vrijwilligers. Ook bij onze club zijn er heel veel vrijwilligers door de week en in de weekenden bezig met en voor het voetbal.   Mensen, die stuk voor stuk heel wat vrije uurtjes in ‘Dongen’ steken, soms duidelijk zichtbaar, maar heel vaak ook achter de schermen.

Die vele vrijwilligers vormen het hart van onze club; zij zijn de stille krachten waarop onze club draait.

De websitecommissie wil daarom regelmatig een vrijwilliger voor het voetlicht halen. Om hem of haar een dikke pluim te geven voor de inzet voor vv Dongen. 

In de eerste aflevering komt Rob Verharen aan het woord. Hij is sinds de algemene ledenvergadering van oktober de nieuwe voorzitter van de jeugdcommissie en al heel lang lid van onze vereniging. 

 

ROB VERHAREN:

‘DONGENSE JEUGD NOG BETER LATEN VOETBALLEN IS UITDAGING ‘

 

Hij is een Dongen-man in hart en nieren en bruist van de energie en nieuwe ideeën. Rob Verharen, sinds de laatste algemene ledenvergadering de nieuwe voorzitter van de jeugdcommissie, staat vol enthousiasme in de startblokken om samen met de andere commissieleden de kar te gaan trekken.

En hij heeft nogal wat op zijn verlanglijstje staan. Kunstgras om maar eens iets te noemen en de jeugdelftallen naar een hoger niveau brengen. Vooral dat laatste ziet hij als een grote  uitdaging.   

 

Rob is geen onbekende binnen het Dongense en zeker ook niet binnen onze voetbalvereniging. Als rasechte Dongenaar, zoals hij zichzelf omschrijft, meldde hij zich op 1 augustus 1969 aan bij Nol de Wilt om vervolgens nooit meer weg te gaan. Rob heeft bij Dongen zowat alle stadia doorlopen, hij speelde zelf (en zeker niet onverdienstelijk), trainde, was leider en coach en heeft nu dus een bestuursfunctie.

 

JEUGDTEAMS OP HOGER PLAN TILLEN

Samen met de jeugdcommissie gaat de voorzitter met veel elan proberen het niveau van de Dongense jeugd op te krikken.

‘Alle eerste jeugdteams spelen nu in hun leeftijdsklasse in de hoofdklasse. De bedoeling is dat ook de 2e, 3e en 4e teams op een hoger plan getild worden. Dat kan b.v. door meer trainingsfaciliteiten te creëren’, zo licht de kersverse voorzitter toe.

In dat verband gaan de ogen van Rob glinsteren als hij het over kunstgras heeft, een grote wens ook van het hoofdbestuur. 

 ‘Je kunt met kunstgras langer doorspelen, het is minder blessuregevoelig, we kunnen vaker oefenwedstrijden spelen door de week,  en daardoor kunnen teams ook weer beter worden’, zo somt de voorzitter moeiteloos alle voordelen op van kunstgras.

‘Daarnaast willen we veel meer oud-Dongenspelers bij de jeugd gaan betrekken”, zegt Rob. 

Ook moeten we open blijven staan voor kinderen van verschillende culturen en achtergronden. We beseffen dat we als vereniging een grote sociale rol vervullen; als je wekelijks 600 kinderen van de straat afhoudt, dan mag je dat toch wel zeggen’. 

 

VOETBAL: GEZELLIGHEID TROEF

Als het over voetbal gaat, weet de nieuwe voorzitter waarover hij praat, want zelf is hij jarenlang als speler actief geweest. En aan die lange tijd bewaart hij hele goede herinneringen. Gaandeweg het gesprek komen ze weer helder voor de geest. En dat is lachen geblazen.  

‘Bij Dongen heb ik alle teams doorlopen. Op mijn 16e kwam ik bij de A1. Dat was nog in de tijd van Henk van Loon, de beruchtste keeper van Dongen en Jan Evers, die drie maal beslag wist te leggen op de Zilveren Schoen’ zegt Rob met enige trots.  

Nadat hij een  paar seizoenen in het eerste had gespeeld, deed hij een stapje terug naar het tweede elftal, om uiteindelijk op 30-jarige leeftijd het zaterdagteam op te zoeken.

Zijn jeugd bij Dongen als voetballer staat bij Rob in zijn geheugen gegrift als een geweldige tijd. ‘Wat ik me herinner is de kantine, die toen nog geen sluitingstijd had, grinnikt hij veelbetekenend. ‘En we hadden ook onze eigen beroemde dobbelclub. We hielden gewoon een hele competitie. Eigenlijk was het de hele week clubavond’, lacht Rob. ‘Ik heb nog een tijdje in Nijmegen gewoond en zelfs toen kwam ik gewoon naar Dongen om te trainen’ .

Wat hij ook nog duidelijk op zijn netvlies heeft staan, zijn de reisjes nar Hennef in Duitsland. Het eerste jeugdteam mocht daar altijd meedoen aan een internationaal toernooi met Duitse topteams. ‘Heel gezellig was dat altijd’.

Het was en is ook vooral die gezelligheid die hem bij Dongen heeft gehouden en het vertrouwde gevoel. ‘Nog steeds zijn er nu veel mensen bij Dongen die er in mijn tijd ook al waren. Dat geeft een vertrouwensband’.

 

Een jaar of tien geleden moest hij zijn actieve voetbalcarrière aan de wilgen hangen, vanwege zijn drukke werk. Dat liet geen uitgebreid voetballeven meer toe.  Maar Rob was en is een Dongen-man pur sang, net als overigens zijn vader en zijn twee zoons, die al aardig in de voetsporen van hun vader zijn getreden. 

En daarom ook bleef hij Dongen trouw en stortte zich vol overgave op het trainerswerk. Hij trainde de E en de F. Geweldig leuk werk, dat hij best wel weer zou willen doen.  

 

WENSEN

Wat wenst de jeugdvoorzitter de club toe? Over dat antwoord hoeft hij niet lang na te denken. ‘Ik hoop dat alle neuzen dezelfde kant op blijven staan, dat de club financieel gezond blijft en dat het eerste van Dongen in de eerste klasse gaat voetballen. 

Als je ziet hoe dat nu weer gaat leven, dat trekt zoveel meer publiek. Dat is echt fantastisch’.

Verder hoopt hij dat veel Dongense jeugdspelers uiteindelijk in de selectie komen te spelen. 

Rob is overigens dik tevreden over de Dongen-jeugd. De meeste jeugdleden zijn Dongen wel trouw, we hebben weinig verloop en dat zegt wel genoeg. En dan enigszins trots: ‘Als we kijken naar de verenigingen in onze omgeving, dan speelt Dongen toch wel in de hogere middenmoot. We doen het goed, we worden regelmatig bezocht door scouts of mensen van de KNVB. ’ 

 

Terugdenkend aan zijn eigen Dongen-jeugd  besluit Rob dat uiteindelijk toch het plezier in het voetbalspel altijd voorop moet blijven staan. ‘Prestaties zijn belangrijk en we proberen alle teams nog beter te laten worden, maar plezier gaat boven alles’.

 

 

Tekst: Bernadette Klerx

Foto’s Jozef Oomens