Voetbalvereniging Dongen
Webmail

Staf D2 met zakdoekjes uitgezwaaid
woensdag 27 mei 2009 - 12:11

3


Wat er al maanden aan zat te komen is afgelopen zaterdag dan toch gebeurd: de ouders van de D2-spelers uitten hun al maanden groeiende ongenoegen over het functioneren van de technische staf door het zwaaien met de in voetbalkringen welbekende “witte zakdoekjes”. Nadat trainer/coach Jan door zijn broeders in het kwaad, Ad en Cees, al voor aanvang van het toernooi aan de zijlijn gezet was stelde hij zijn functie na de teleurstellende eerste dag van het toernooi om de Looierscup direct ter beschikking. Hij vertrok per fiets met de welbekende noorderzon. De supporters pikten deze cosmetische noodsprong van de stoelpootzagers Ad en Cees niet en wapperden na afloop van de laatste wedstrijd op zaterdag dan ook met de symbolische rode kaart in de vorm van de witte zakdoeken.

Tussen al deze hectische verwikkelingen door moesten de jongens van de D2 het hoofd koel zien te houden, hetgeen vooral zaterdag niet meeviel op de zonovergoten velden van DVVC en Olympia. In het eerste duel was het Poolse USK Miode Wilki met 4-0 duidelijk te sterk. De D2 speelde dit duel veel te tam, uiteindelijk bleken de Polen wel de sterkste ploeg van het toernooi (20 D-teams) te zijn. In de tweede wedstrijd trof de D2 de D2 van DVVC en in die ‘wedstrijd’ bleek het verschil tussen de D2’s van de twee Dongense clubs toch wel erg groot: in een half uur tijd scoorde Dongen 13 doelpunten en kwam de eigen keeper alleen bij twee terugspeelballetjes in balbezit. Het laatste duel op vrijdag werd gespeeld tegen de D1 van Amstelveen/Heemraad en die ploeg, die uiteindelijk als 5e het toernooi afsloot, was weer net iets te sterk, 0-2 verlies.
In het eerste duel op zaterdag zou de beslissing vallen om de derde en vierde plek in de poule. Dongen D2 had aan een gelijkspel genoeg voor de derde plek en een verlengd verblijf op de velden van DVVC, de vierde plaats zou verhuizing naar Olympia betekenen voor het vervolg van het toernooi. De D2 en de Belgen van RSC Paturageois hielden elkaar lang in evenwicht totdat een misverstandje in de D2-defensie het 0-1 verlies inleidde. Een vierde plaats dus met als gevolg plaatsing in de poule met de andere nummers 4 voor de strijd om de 13e t/m 16e plaats.

In die tweede ronde was het Groningse FC Grootegast de eerste opponent. In misschien wel de beste wedstrijd van het toernooi kwamen beide ploegen tot de nodige kansen maar niet tot scoren zodat er dit keer twee nullen te noteren vielen. In het tweede (Amstelveen/Heemraad D2) en derde duel (AS St. Arnt en Yvelines) opnieuw nullen maar nu enkel voor de tegenstanders: de D2 sloot die potjes af met 1-0 en 2-0 overwinningen zodat in de laatste wedstrijd om de 13e en 14e plaats opnieuw FC Grootegast de tegenstander was. De voorafgaande vier wedstrijden van een half uur hadden bij beide ploegen hun tol geëist want dit tweede onderlinge duel was minder sprankelend dan het eerste. Het resultaat was wel weer hetzelfde, 0-0 dus, waarna strafschoppen genomen moesten worden. Die strijd eindigde in het voordeel van de Groningers zodat de D2 genoegen moest nemen met de 14e stek.

Hierna voltrok zich dus de scene met de witte zakdoekjes. Om de schok van deze actie te verzachten haalden de spelers echter gauw een zakdoek met hun beeltenis tevoorschijn en alsof dat nog niet genoeg was werden de heren Ad en Cees ook nog voorzien van een budget om het verdriet over het dramatisch verlopen seizoen weg te spoelen. Deze behandeling staat ook Jan nog te wachten ! De heren hebben nu enkele maanden om zich op hun eigen positie te bezinnen maar te ‘vrezen’ valt dat zij zich als vrijwilliger volgend seizoen weer gewoon langs en op de velden van VV Dongen melden. In de tussenliggende maanden is het aan ons als supporterende ouders om onze eigen ‘voetbalsterren’ al die voetballoze dinsdag- en donderdagavonden en zaterdagochtenden door te loodsen. Benieuwd of dat ons straks ook witte zakdoekjes gaat opleveren.

Tot slot, alle gekheid op een stokske: Jan, Ad en Cees hartstikke bedankt voor alle tijd en moeite die jullie in onze jongens gestoken hebben. Het waren dit jaar weliswaar geen 13 “Cruyffies” bij elkaar maar dankzij jullie hebben ze meestal toch het plezier in het voetballen behouden.

Tot slotterslot: vriendelijk dank aan de ouders die me afgelopen zaterdag bedacht hebben met een Zilveren Griffel waarmee het bijgeleverde notitieblok volgend jaar weer vol geschreven kan worden. Dat het met sportgegevens zal zijn kan ik wel beloven, of het voetbalgegevens worden durf ik echter nog niet te voorspellen. En ja, ook dan nog geldt dat de jongens uiteen zullen vallen dus iedereen van een verslag voorzien zit er dan niet meer in. Misschien tijd voor enkele nieuwe ‘reporters’ ?!

Uw reporter voor de jaargang 2008-2009,
Franz