Voetbalvereniging Dongen
Webmail

Kanaries kunnen 2-5 niet wegpoetsen
zondag 21 mei 2017 - 21:56

1

Uw vaste razende reporter vertoeft op dit moment in Griekse sferen van de Souvlaki en Mythos waardoor mij is verzocht om te proberen zijn journalistieke taak over te nemen. Omdat ik nog geen 16 uur voor de aftrap van de wedstrijd over het knusse stadion van FC Lisse vloog ben ik niet in de gelegenheid geweest om vooraf met trainer of wie dan ook te praten over tactiek voor de replay in deze halve finale van de nacompetitie. Geheel onbevangen en met een klein beetje club chauvinisme ben ik de uitdaging aangegaan met de hoop en de wens dat we de 5-2 wel weg zouden poetsen.

Door Lowie van Sprang / Jeffrey Oomens

Over de eerste helft kunnen we erg kort zijn. Voor ongeveer 75% speelde die zich af op de helft van FC Lisse. Nu zou je kunnen denken dat dat kwam doordat de thuisploeg onder druk stond, maar niets is minder waar. De achterhoede van FC Lisse speelde het balletje lekker rond en iedereen leek het wel best te vinden. Deze eerste helft had dan ook een groot gehalte van “Tikkie terug Jaap”. Het enige “leuke” hieraan was dat de grensrechter aan deze kant moest vlaggen met hindernissen. De supporters van FC Lisse hadden er namelijk voor gezorgd dat er flink wat serpentines aan die kant op het veld geschoten werden. En iedereen (incluis hij zelf) vertikte het om dat op te ruimen. Stiekem hadden we allemaal de hoop dat hij op zijn snuffert zou gaan maar helaas was dat niet het geval.

In de overige 25% van de tijd kwam er af en toe iets los bij de mannen van FC Lisse en konden we blij zijn dat we beschikken over een uitermate competente doelman. Langs de lijn hoorden we van de enkele meegereisde vv Dongen supporters; “Wij zijn niet bang, want Jordy staat op doel”. Vanaf minuut 41 kwam er een klein beetje vuur in het spel. Helaas was daar een grove charge op Sem van der Pijl voor nodig die, overigens volledig terecht, bestraft werd met een gele prent. Zou het dan toch nog een wedstrijd gaan worden?

In de tweede helft bracht Timmers de jonge Mart van Bree. En die liet meteen van zich gelden. Na nog geen vijf minuten kon hij de bal in het dak van het doel jagen wat resulteerde in de 0-1 voorsprong voor vv Dongen. Op het moment dat ik dit schrijf groeit mijn respect voor Frank van Heteren toch wel sterk want hij weet altijd precies te benoemen wie de assist was en hoe de goal exact tot stand is gekomen. Helaas moet ik u dat onthouden, simpelweg omdat ik het niet zag.

De mannen van vv Lisse werden wakker en begonnen meer pressie uit te oefenen waardoor er voor Dongen ook meer ruimte kwam. Dit leidde tot een aantal leuke momenten voor het publiek. In de 57e minuut werd een ingooi voor vv Lisse op de hoogte van ons strafschopgebied vakkundig en onhoudbaar ingekopt door Rowdy v/d Putten waardoor het 1-1 werd. Hierdoor werd tevens al de Dongens hoop op een wonder de grond ingeboord. Het werd een kwestie van de pot uitvoetballen. In deze fase van de wedstrijd liet ook het arbitrale duo (de scheidsrechter en de grens waarover ik het zojuist even had) zich gelden door een aantal merkwaardige beslissingen. Eentje ervan was een toegekende corner. En als het al een corner was dan zou deze aan de andere kant van het veld genomen moeten worden. Uiteindelijk resulteerde dit in een situatie dat er drie corners op rij genomen werden, mede door een aantal mooie “Glansparades” van Jordy. Langs de lijn hoorden we het al; “Avanti, avanti, drie corners, penanty”.

En die kwam uiteindelijk dan ook. In de 71e minuut zag de scheids, als enige samen met de FC Lisse spelers, een vermeende handsbal van Sem van der Pijl in de 16 en hij legde de bal resoluut op de stip. Lars Rauws faalde niet, schoot goed in en zette de 2-1 op het scorebord. In het laatste kwartier wisselde trainer Ron Timmers nog twee keer. Jorik Mijnhijmer werd gewisseld voor Marouan Moukouh en Tom Kolkert maakte plaats voor Jaap van der Waarden. Helaas kon het tij niet gekeerd worden en bleef het bij de 2-1 voor FC Lisse.

De illusie van een eventuele promotie armer maar een superervaring rijker kan worden teruggekeken naar een werkelijk fantastisch seizoen. Als promovendus eindigen op een derde plek en ook nog deelname aan de nacompetitie waarin louter gevestigde orde speelt om de knikkers. Dat getuigt van grote klasse.

Spelers en staf, ontzettend bedankt dat wij van jullie hebben mogen genieten het afgelopen seizoen. Nu alleen nog even de Brabant Cup binnen halen om als zodanig het trainingskamp zeker te stellen. Want dat is wellicht nodig om de prestatie van dit jaar te evenaren. Voor iedereen alvast een goede vakantie.

 

Foto: Hubert Habers