Voetbalvereniging Dongen
Webmail

Het Middagje VV Dongen – HBS
vrijdag 24 mei 2019 - 16:17

1

Voorbeschouwing VV Dongen – HBS en Het Grote Afscheid

En zo is het alweer de laatste wedstrijd van het seizoen. Na 34 duels blijkt dat VV Dongen een middenmoter is geworden. Na drie seizoenen 3e Divisie is het aanstaande zondag 26 mei om 14.30 uur de dag van het Grote Afscheid. De Gouden Generatie geeft het stokje over aan nieuwe helden. Stafleden gaan andere dingen doen buiten het voetbal en zullen opgevolgd worden door vrijwilligers die met nieuwe inzichten het geheel een andere dynamiek zullen geven. Voetbal is een sport waar mensen komen en gaan, maar de laatste 10 jaar waren wel heel bijzonder.

Door Frank van Heteren

Eerst zal er moeten worden gevoetbald. VV Dongen speelde zich vorige week op eigen kracht veilig door in de laatste seconden van de wedstrijd OSS 20 aan de kant te zetten. Een uitstekende prestatie zeker gezien de status van OSS 20, die nog een toetje van de nacompetitie mogen gaan proeven. Aankomende tegenstander van VV Dongen is HBS. De club uit Den Haag is inmiddels gedegradeerd en is al  begonnen met de voorbereiding van het volgende seizoen. M.a.w. : sportief val er niks meer te halen of misschien toch wel?

Trainer Kaiser had als doelstelling dat zijn team tussen plaats 1 en 9 terug te vinden zou zijn aan het einde van deze jaargang. Nu staan ze op de 10e plaats en kunnen alleen bij winst de 9e plaats veroveren als Westlandia verliest van Blauw Geel 38 . Laatstgenoemde strijdt met EVV en JVC Cuijk om uit de nacompetitie te blijven.

Na het duel is er dus tijd voor de mensen die gaan stoppen of de club gaan verlaten. Het is altijd moeilijk om de juiste woorden en toon te vinden die bij een afscheid gepaard gaat. De ene ken ik wat beter dan de andere en daarnaast wil ik niemand hierin tekort doen. Toch ga ik de poging wagen.

De leden van de staf die VV Dongen jaren hebben gediend en nu hebben besloten om het stokje over te dragen zijn: Hans Kuijsters, Wim IJpelaar en Larry van Ommen.

Larry van Ommen kennen we natuurlijk als middenvelder van het gouden team van 2010. Later besloot hij om het trainersvak te gaan leren en belandde dit seizoen bij VV Dongen. Een aanbieding als hoofdtrainer bij RWB is de reden voor zijn kortstondige verblijf in Dongen. Zijn ervaringen heeft hij ongetwijfeld gedeeld met de jeugdige voetballers in de hoop dat ze door hem geïnspireerd zijn geraakt. Deze stap betekent voor Larry dat hij voor het eerst in zijn carrière de eindverantwoordelijkheid krijgt over een selectie en we wensen hem daar veel succes toe.

Wim IJpelaar ken ik al jaren. Hij is de stille kracht van elk team waarvoor hij heeft gewerkt. De rust en betrokkenheid onder het masseren zal de speler vertrouwen hebben gegeven. Zijn gedrevenheid en eerlijkheid zullen gemist worden. En niet alleen dat, want Wim heeft een aantal keren achter elkaar de Pubkwis georganiseerd en velen zullen weten dat deze avonden supergoed waren geregeld maar ook supergaaf waren. Hartstikke bedankt Wim!

En dan Hans Kuijsters. Ik vind persoonlijk dat Hans een standbeeld verdiend. Hij werd in 2013 leider van het eerste van VV Dongen en begon tegelijkertijd met succestrainer Ron Timmers. Voordat hij deze baan aannam was hij lid van de technische commissie en o.a. leider van het tweede team. Ook gaf hij in de ‘verloren’ uren training aan het damesteam……en ga zo maar door. Hans heeft dus bijna wel alles meegemaakt wat je kan meemaken. Kampioenschappen, teleurstellingen (zo miste hij de kampioenswedstrijd tegen De Valk in 2010 omdat zijn eigen team moest inhalen). Je kan het zo gek niet bedenken of Hans had er wel mee te maken. De meest indrukwekkende actie was zijn initiatief om de hoofdtribune naar Tinus de Man te laten vernoemen op het moment dat Tinus nog onder ons was!. Hans is superduidelijk, heeft het hart op de goede plaats, kan niet tegen oneerlijkheid of politieke spelletjes, loopt een stukje harder dan de rest, weet zijn mannen tot het bot te motiveren en bij elkaar te houden!! Een ‘natural born’ Leider. Hans moet zijn tijd gaan verdelen en heeft daarom geen ruimte meer voor deze mooie baan. Ik zou niet weten hoe we hem moeten bedanken!!

En ja. Ook een aantal spelers gaan de selectie verlaten. Aanvoerder Mitch van der Stappen gaat zijn heil zoeken in België na een uiterst succesvolle periode met VV Dongen. Kampioen Hoofdklasse is waarschijnlijk wel het hoogtepunt geweest. Dieptepunt was de opgelopen blessure tijdens het bekerduel tegen Go Ahead Eagles. De revalidatie kostte hem een jaar, maar Mitch gaf niet op en vocht zich terug. Hij groeide uit tot één van de belangrijkste spelers van het team. Zijn crosspasses waren onnavolgbaar en met zijn lengte wist hij menig spits tot wanhoop te drijven. Mitchell….Succes jongen!!

Middenvelder en spelmaker Glenn Kools gaat na een periode van drie jaar naar Halsteren. De fragiel ogende stylist was dit seizoen meerdere keren belangrijk in de slotfase van een wedstrijd. OJC. Quick Den Haag en OSS 20 maakten allemaal kennis met zij dadendrang. Hij scoorde al deze duels in de slotseconden. Maar Glenn heeft ook zijn kampioenschap te pakken met het team van 2016. Mooiste doelpunt van Glenn, naar mijn mening, was de vrije trap tegen Vlissingen waar hij de gehele verdediging en keeper in de luren legde. De foto die daarna genomen werd is prachtig en typerend voor Glenn. Opgetild door zijn ploeggenoten juicht hij precies als Rocky in de gelijknamige film met Sylvester Stalone. Halsteren zal blij zijn met zo’n kanjer!

VV Dongen gaat ook de twee spitsen verliezen. Thomas Schilders kwam vorig jaar over van JVC en was vooral dit seizoen de nummer 1 onder het spitsengilde. Hij pakte zijn doelpuntjes mee en kon uit onmogelijke situaties scoren. Een rustige jongen die op het veld het brood niet van zijn bord liet eten. Hij was Tom Kolkert in de hiërarchie voorbij gegaan. Tom Kolkert kende dit jaar een minder seizoen maar daarvoor vierde hij menig hoogtepunt. De flegmatiek ogende spits kwam vanuit de A1 bij de selectie. Prachtige techniek en een ongelooflijk snelle sprint, maar Tom was ook zo nu en dan erg lui en kon het bloed van de trainers onder de nagels vandaan halen. Nonchalant trok hij dan zijn schouders omhoog om de daaropvolgende wedstrijd zijn klasse te laten zien. Tom gaat volgens mij naar VV Oosterhout waar hij waarschijnlijk veel doelpunten gaat maken, want hij heeft alles in huis….het moet er zo nu en dan uitkomen! Succes Tommie!

Over Daan Poelmans’ zijn carrière in de selectie valt bijna een boek te schrijven. Als er één jongen is die heeft moeten knokken om de gunst van de trainer is het Daan wel. De verfijnde linkspoot was bij bijna geen een trainer, waaronder hij heeft gespeeld, een vaste waarde. Daan viel soms te vaak tussen wal en schip. Op de teamfoto van het kampioensteam van 2010 zie je een beetje schuchtere jongen. Onder trainer Roland Schuermans kreeg hij de eerste harde les te voorduren. Tijdens de wedstrijd tegen GVV Unitas mocht hij invallen. Ik kan me zo voorstellen dat je dan hartstikke blij bent. Schuermans zag dat er tactisch hier en daar iets veranderde bij de tegenstander en haalde Daan er na pakweg 25 minuten weer uit. Dodelijk voor een jonge voetballer, maar Daan liet altijd zijn voeten spreken. In de jaren daarna bleef hij keihard trainen en zeurde niet als hij weer geen basisplaats kreeg. Hij was er voor het team! Daan stond er als hij er moest staan en kende hele goede periodes waarin hij ongelooflijk belangrijk was voor de ploeg. Zijn kijk op het spelletje, zijn inzet en gedrevenheid zouden als voorbeeld genomen mogen worden voor elke jonge voetballer. Daan heeft mij in ieder geval altijd weten te overtuigen. Zijn mooiste doelpunt zal ik ook nooit vergeten. Het was in de oefenwedstrijd tegen RKC (toen nog Eredivisie). Bij een 6-0 achterstand werd Daan aan de linkerkant vrijgezet. Zonder na te denken poeierde hij de bal langs de verbouwereerde Jeroen Zoet in de korte hoek, hoog in de kruising. Kan toch niet iedereen zeggen hé? Daan jonguh, ik ben trots op je en wens je heel veel succes!

Tja en dan blijft er nog eentje over. Mister VV Dongen, De Sjaak Swart van de Hoge Ham, De René van der Gijp van de Eindsestraatweg, De Dennis Bergkamp van het Wilhelminaplein, de Arjen Robben van Plan West 1 en 2 en De Marco van Basten van de Biezen!

Remon Koenen

Het idool van menig supporter! De Schrik van elke tegenstander! De Held van de Assist en De Meester van Het Doelpunt!

Remon Koenen

Superlatieven schieten tekort bij het beschrijven van het grootste talent dat VV Dongen ooit heeft voortgebracht!

Remon Koenen is waarvoor je als supporter naar de velden gaat. Ik denk dat Remon niet had misstaan in het profvoetbal, maar hij bleef zijn club jarenlang hondstrouw. Zelfs de mooiste aanbiedingen liet hij aan zich voorbijgaan, want spelen met je eigen vrienden telde meer voor hem dan het geld wat hij ervoor zou kunnen krijgen. Toen ik nog leider was in 2005 mocht Remon al een paar oefenwedstrijdjes meedoen. Zijn werkelijke doorbraak kwam in 2006. Dertien jaar gelden mensen, dertien jaar geleden!! Zijn sportieve hoogtepunten begonnen al in de jeugd. Met de A1 miste hij net het kampioenschap bij EBOH, maar bij de senioren oogstte hij het ene succes na het andere. Kampioen in 2008. Kampioen in 2010. District Bekerkampioen in 2010, Nederlands Bekerkampioen in 2010 en Kampioen in 2016.

Remon geldt als de verpersoonlijking van de jarenlange successen die de club heeft mogen meemaken. Als er over 100 jaar een historicus onderzoek gaat doen naar de geschiedenis van de vereniging dan zal er waarschijnlijk een heel hoofdstuk worden besteed aan deze geweldige voetballer. Een jongen die in het veld zijn tegenstander het leven zo zuur kon maken dat die er gek van werd. Maar andersom was het ook zo dat Remon binnen no time uit de wedstrijd was als hij zijn dag niet had. Hoofd naar beneden en de minuten aftellen. Gelukkig kwamen die momenten maar weinig voor. Buiten het veld is Remon de goedheid zelve. Rustig van karakter en zeker geen poeha! Dat siert hem, want Remon is Remon en zal dat altijd zo blijven.

Remon gaat stoppen bij de selectie en wat moet je dan nog zeggen als nederig verslaggevertje? Niets, helemaal niets! Het enige wat je kan doen is in gedachten de mooiste momenten van de prachtige stylist naar boven halen…..en dan zachtjes tegen jezelf zeggen: “Ik heb Remon Koenen zien voetballen, wat een mazzelpik ben ik!”

Zondag na de wedstrijd worden al deze kanjers geëerd en als ik u was zou ik erbij zijn! Ze hebben allemaal uw applaus dubbel en dwars verdiend!