• Nieuwe jeugdtrainingsaanpak VV Dongen enthousiast ontvangen!

    Verschillende keren hebben wij, VV Dongen, in de media te kennen gegeven dat onze jeugdtrainingen in een nieuw jasje zijn gestoken. Het plezier staat voorop. Xam van Domburg is een van de enthousiastelingen die op verzoek van de Technische Commissie samen met Meliksah Sahan, Marcel Haarbosch en Erwin van Dongen deze vernieuwde aanpak gestalte heeft gegeven. Door de uitvoering hiervan, door de vele trainers en coördinatoren, wordt er een plan gerealiseerd waarvan velen genieten. Doordat de competitie stil ligt, zoeken de begeleiders en trainers alternatieven. Zaterdag 7 november was het spellendag, voetballen in spelvorm voor de J08 en J09. Coördinator was Suzanne Verharen. Bij haar meldde zich na afloop een nieuwe enthousiaste jeugdtrainer voor de J08-3. Fabian Lawalata, trainer J09-1, 2 en 3, was er uiteraard ook. ,,Wat een spelvreugde. Leuke reacties en iedereen was volop bezig! Super geslaagd.” Meliksah Sahan was ook een trotse trainer: ,,De hele week appen, bellen en mailen. En dan dit resultaat. Top! De leiders vragen al wat we de volgende week gaan doen?”

    En de ouders? Zij hadden gezorgd voor een drankje en een hapje. Tot ‘de winterstop’ is het iedere zaterdag een verrassing wat de trainers in petto hebben op sportpark De Biezen.

    Xam van Domburg (21) legt uit hoe deze andere aanpak tot stand is gekomen. Hij is sinds dit jaar hoofdtrainer bij VV Dongen J011. Xam studeert communicatie en werkt als voetbaljournalist bij de regionale edities van het AD.

    Jullie hebben met de jeugdcommissie en technische staf van VV Dongen een half jaar geleden een nieuwe aanpak jeugdtrainingen geïntroduceerd? Wat is hiervan de reden?

    We merkten dat er bij veel mensen een imago aan VV Dongen kleeft: Bij VV Dongen draait het alleen maar om presteren en alleen de goede voetballers krijgen de aandacht. Dit was een doorn in het oog van het bestuur en van die beleving wilden ze heel graag af. Met deze aanpak kunnen we duidelijk stellen dat ieder jeugdlid gelijke kansen krijgt om een betere voetballer te worden. We doen dit bijvoorbeeld in de vorm van circuittraining. Het meest bijzondere voorbeeld is misschien wel de onderlinge verbondenheid. Iedere trainer krijgt eenzelfde trainingspak van de club met het DongenSteunt logo erop. Daarnaast proberen we, naast de circuittraining op maandag, zoveel mogelijk allemaal op dezelfde manier training te geven. De trainer van de JO11-3 spart bijvoorbeeld met mij over oefenstof. En de spelers van de JO11-1 spreken na de wedstrijd af met spelers van de JO11-2. Dat is denk ik heel mooi en zo wordt ieder individu op zijn manier beter.

    Is er een verschil in de leeftijdscategorieën als het gaat over: hoe denk je over voetbal?
    Ja, absoluut. De KNVB heeft op een heel goede manier leeftijdskenmerken uiteengezet. Bij de JO9 staat het kind als individu centraal. Bij de JO11 leer je samen aanvallen en verdedigen. Bij de JO13 leer je voetballen vanuit een bepaalde positie. Hier komen in de JO15 teamtaken bij. Bij de JO17 gaat het al meer over wedstrijden winnen. Daar kan je al wat dieper ingaan op tactische zaken zoals: wat doen we als we met 10 man komen te staan en nog 20 minuten moeten spelen? De JO19 is de laatste stap naar het grote werk. Daar bereidt Mart van Bree de spelers dan ook op voor. De JO23 noemen we daarom ook de beloften. Dan komt er al meer bij kijken dan alleen voetbal. Als dat ook allemaal klopt zoals bij Dongen 1 of bij Dongen Zaterdag 1, kun je de aansluiting maken. Als dat lukt zijn we in de ontwikkeling van onze jongens geslaagd.

    De jongsten lijken mij leerzamer, meer navolgbaar, dan de ouderen. Heeft dat te maken met voetbal intelligentie?

    Nee, dat denk ik niet. Op een jongere leeftijd is het makkelijker om iets aan te leren. Dat merk je bijvoorbeeld ook bij het leren van een vreemde taal. Een kind van 12 lukt dit veel sneller dan een volwassen persoon van 40. Het klopt wel dat jongere kinderen meer navolgbaar zijn. Dat is ook logisch omdat zij niet echt een referentiekader hebben. Wat jij als trainer zegt is zo en wordt opgevolgd. Dat is in hogere leeftijdscategorieën anders, maar dat is alleen maar goed. Je moet het als trainer en speler samendoen, daarom worden onze trainers ook begeleid.

    Zijn de kids rondom 11 jaar, nog net geen puber, kritischer? Ik bedoel: denken zij meer negatief of positief over voetballen

    Kritischer wil ik het niet persé noemen. Ze hebben een eigen mening en laten die graag horen. Ik zie dat als iets heel positiefs. Als trainer kan je hier je voordeel mee doen door met kinderen in gesprek te gaan. Ik probeer vervolgens altijd mijn trainingen zo in te richten waardoor ieder kind veel plezier heeft en iets leert.

    Nu VV Dongen deze nieuw aanpak is opgestart, neemt het enthousiasme toe. Ook de ouders zijn zeer positief. Denk je dat VV Dongen door deze nieuwe aanpak meer jeugdleden gaat krijgen? Kinderen informeren hun vriendjes of vriendinnetjes. Merk je dat?
    Het is de belangrijke volgende stap die wij als VV Dongen willen maken. Intern merk je dat het enthousiasme toeneemt en dat willen we ook graag naar buiten uitstralen. Het allerbelangrijkste is dat kinderen met een glimlach naar VV Dongen komen en met een glimlach weggaan. Dat is de belofte die wij doen aan nieuwe leden.

    Is het de bedoeling dat we straks een lijn gaan trekken?? Ik bedoel een systeem inslijpen waarmee je in elk elftal uit de voeten kunt ongeacht welke positie in het elftal? Dit gaan we zeker pas doen in de hogere elftallen vanaf bijv. 16 jaar?

    Wij zijn daar bij de jongste jeugd inderdaad nog niet mee bezig. Daarvoor zijn die leeftijdskenmerken van de KNVB ook zo handig. Daardoor voorkom je dat je dingen gaat doen die niet bij een bepaalde leeftijd passen. Natuurlijk hebben we wel een lijn in voetbalvisie. Zo vinden wij als trainers van de JO9, JO11 en JO13, het belangrijk dat een wedstrijd leuk is om naar te kijken. Oftewel: Aanvallen!

    Het plezier er dus echt vanaf stralen. Als we verliezen moeten we ook onze tegenstander gewoon feliciteren!

    Inderdaad. Je ziet dat kinderen het ook niet zoveel uitmaakt of ze nou een wedstrijd winnen of verliezen. Op het moment zelf natuurlijk wel begrijp me niet verkeerd. Maar na een aantal weken weet een kind echt niet meer of het een bepaalde wedstrijd gewonnen of verloren heeft. Een mooi voorbeeld is de wedstrijd van onze JO11-1 tegen VOAB JO11-1. VOAB had nog niets verloren, tot ze tegen ons speelden. Twee weken later begon ik over die wedstrijd: geen enkele speler wist waar ik het over had. Dat geeft ook meteen het belang van ranglijsten aan als we het over jonge kinderen hebben.

    Dus is het voetbalspelletje bij VV Dongen bij de jongste jeugd: plezier hebben met je maatjes maar toch wel willen winnen. Zo zijn de trainingen dan toch ook gericht? Veel afwisseling en variatie?

    Dat is zeker heel belangrijk. Ik had het hier laatst nog met de hoofdtrainer van de JO9 (Meliksah Sahan) over. Wij vinden dat het voor kinderen elke training weer een verassing moet zijn wat er op het programma staat. Zoveel mogelijk balcontacten is daarbij het uitgangspunt.